Andere Gedachten

Een oudere vrouw kwam met een koffie in haar hand de Coffee Company uitgelopen. ‘Mag ik hier zitten,’ vroeg ze, wijzend op de lege kruk voor mij. Ik haalde mijn schouders op, er was immers niemand waarop ik wachtte.

‘Ze hebben het hier wel gezellig gemaakt, nietwaar.’ De Kalvertoren, waar haastige mensen op het laatste moment nog een cadeau probeerden te kopen, was versierd in kerstsferen. ‘Kerst is toch een tijd, waarin je weer tijd voor elkaar maakt.’ Van het ene op het andere moment leek de vrouw met haar gedachten ver weg van hier.

‘Zeker sinds mijn man gestorven is, zijn de komende dagen moeilijk voor mij. U moet weten, wij vieren geen Kerstfeest. Morgen begint voor ons natuurlijk de Sjabbat en ga ik bij vrienden eten, maar op de kerstdagen voel ik me verder van de Nederlanders staan dan gewoonlijk. Eenzamer, als u mij dat woord toestaat te gebruiken.’

‘Vele heerlijke jaren heb ik met mijn man in Israël gewoond. Mijn dochter woont daar nog steeds en is eveneens met een Israëlische man getrouwd, voor een moeder woont ze veel te ver weg. Graag zou ik weer naar huis gaan, maar daar is het de tijd nog niet voor.’

Een jonge vrouw sprak haar in het Hebreeuws aan. ‘Dit is mijn dochter, ze is hier voor het weekend met haar echtgenoot.’ Een flauwe glimlach verscheen op haar gezicht. ‘Dank u, dat u even naar deze dwaze vrouw geluisterd heeft.’ Ze schudde mijn hand met haar beide gerimpelde handen, waarna de twee vrouwen in de menigte verdwenen.